ผมเป็นคนหนึ่งที่มองหาโอกาสอยู่เสมอ วันที่10 ถุมภาพันธ์ ปี2529
ผมจำได้แม่นยำ
ผมได้เดินทางมาอาศัยอยู่ที่อำเภอหัวหินเป็นครั้งแรกที่ออกจากบ้าน
และเป็นสถานทีแรกที่มาอาศัย นอกเหนือจากบ้านเกิด คือเมืองตรัง
สมัยนั้นผมมาอยู่ใหม่ๆ หัวหินเป็นเมืองที่น่าอยู่มาก ที่ดินราคาถูกมาก
หลายคนที่มาอาศัยจากต่างถิิ่นต่างหาซื่อทีดินไว้คนละหลายๆแปลง
มีเพื่อนชวนไปซื้อ ผมเองไม่ชอบ เพราะความตั้งใจว่าจะไม่อยู่ที่นี้ และอีกอย่างหนึ่ง คือกลัวว่าจะผ่อน
เขาไม่ได้ (สมัยนั้นเขาให้ผ่อนอีกต่างหาก)
ที่ดินตรงไหนถูกแล้วสวยเพือนจะมาชวนไปซื้อทุกครั้ง แต่ผมไม่เอาด้วย
เพราะผมมีเหตุผลว่า ผมจะไม่อยู่ที่หัวหินไปตลอด ต้องกลับไปอยู่บ้านเกิด (เป็นคนรักบ้านเกิดมาก)
ตั้งแต่วันที่มาอาศัยอยู่หัวหินมาจนถึงปัจจุบัน20กว่าปีแล้ว
ผมยังไม่ได้ออกไปจากหัวหินเลย
ในปัจจุบันนี้เพื่อนผมที่เขาชวนผมไปซื่อที่ดิน เขารวยกันไปหมดแล้ว
สมัยก่อนซื่อผ่อนไร่ละสามแสน ผ่อนเดือนละหนึ่งพันห้าร้อยบาท มาปัจจุบันนี้ขายไร่ สิบกว่าล้านบาท
ตอนนี้ผมต้องมานั่งดูเพื่อนรวย และมานั่งเสียดายโอกาส นึกทุกครั้งเสียดายเวลาที่ผ่านมา ไม่ยอมรับ
โอกาสที่เพื่อนมาแนะนำ เพราะคำๆเดี่ยวคือ ผมเองไม่ชอบ
และอีกเหตุผลหนึ่ง ผมจะไม่อยู่ที่หัวหินไปตลอด คำบ้างคำหรือความคิดบ้างความคิด ที่เราใช่อยู่ มัน
อาจจะทำลายโอกาสที่กำลังจะมาถึงก็เป็นได้
เหมือนกันกับธุรกิจที่คุณคิดจะทำมันอยู่ ให้คิดก่อนที่จะทำ
เอาเหตุผลมาคิดอย่าเอาอารมย์ในเวลานั้นมาตัดสินใจโดยเด็ดขาด
แล้วคุณจะมานั่งเสียดายอย่างผม
ไม่ต้องไปเสียดายกับเวลาที่ผ่านมา แต่ให้ความสำคัญกับเวลาที่เหลืออยู่
อาจจะมีโอกาสอีกครั้งใครจะไปรู้